Santa Ageda bezpera dugu Euskal Herriko eguna, etxe guztiak kantuz pozteko aukeratua duguna.
Laurogeitaka urteko amona bat atariko lokatzetan, buruko, soineko eta amantala beltzak, abarkak oinetan eta Realaren galtzerdi txuri-urdinak belaunetaraino. Mende bi gorputz bakarrean; harik eta koplariek aski lan egin dutela frogatu arte etxean ez dagoenaren plantak egiten dituen zuhurra; palazioak diruditen baserriak; baserri diruditen baserriak; ezteietarako moduko mahaikada prest izaten duten eskuzabalak; joandako urtean senitartekoren bat hil delako, eta lutoa luto baita, ez kantatzeko eskatzen dutenak; Toronton dagoen ilobarekin Skypez ari dela harrapatu duzun baserritarra; Maria galletak eta moskatela; luzaroan koplatan aritu arren ate-ertzera azalduko ez dela badakizun xuhurra; ume bat, lotsatia, aitonaren atzean ezkutatzen dena; beste ume bat atariko zakurra baino lotsagabeagoa...
Artikulua osorik irakurtzeko, sartu hemen