artabero, artobero. 1) iz. Artirinarekin egindako ogia, batez ere labetik atera berria denean.
artabero, artobero. 2) adj. Bere burua goraipatzen duena, erronkan dabilena.
artabero, artobero. 3) adj. Bere buruaz, izaeraz edo ekintzez sobera harro agertzen dena.
Norbait erronkan dabilela, bere burua gehiegiz goraipatzen ari dela edo sobera harro agertzen dela adierazteko, esan ohi da: 1) artabero usaina eduki (zerbaitek, norbaitek…). 2) artabero usaina egon (inon) 3) artabero usaina izan (zerbaitek, norbaitek…). 4) (norbait) artabero usainduna izan. 5) arto beroaren usaina sumatu (ezeri, inori). 6) (norbait) tipo artaberoa (izan).